Hertjes in Nara

Zaterdagmiddag zijn we na een lange reis met trein, ferrie, trein in Nara aangekomen. In een prachtige Ryokan werden we hartelijk verwelkomt.
In de onsen geweest en nog even het stadje in om wat te eten.
Zondag zijn we door Nara gewandeld en heeft Jacques bij elk hertje, dat hij zag een schreeuw (van blijdschap) laten horen.

Ook weer erg warm, maar daar hadden ze wel wat oplossingen voor bij de tempel
Mooie stad, mooie omgeving en relatief rustig, al moeten we nu wel wennen, dat we echt in toeristisch gebied beland zijn.

Aki en Ikumi

Hier volgt nog een verslag van.. je moet het nog even met de foto's doen;

Change of plans

Toen we dinsdagochtend vanuit Miyajima op Hirodenmiyajimaguchi Station aankwamen en ons ticket richting Mount Aso op Kyusu wilden boeken, hoorden we dat er op een gedeelte van het traject geen treinen zouden rijden vanwege "heavy rains" (aangewezen in een prachtig Engels-Japans boekje). We besloten onze plannen te wijzigen en over te steken naar Shikoku (Matsuyama)en van daaruit naar de zuidkust van Shikoku. Veel reizen en erg vermoeiend van Jacques

Miyajima

Vanuit Hiroshima zijn we met de trein naar Miyajima gereisd. Het is even wennen, dat er wat meer toeristen rondlopen, maar op zich lijkt het hier geen hoogseizoen.
Met de boot naar het eiland Miyajima, waar een torii in het water staat en soms ook niet (vanwege de getijden. Vanaf de boot kon je de torii al goed bekijken.

Na een wandeling op het eiland, langs een aantal tempels, veel sikaherten, een kikker met een slang erachteraan, zijn we bij een strandje gaan zwemmen. Het was wat bewolkt, dus iets minder warm dan de eerdere dagen.
Daarna zijn we naar ons zeer luxe hotel vertrokken, waar we het avondeten kregen geserveerd op de kamer.

Hiroshima

Vandaag hebben we rondgewandeld in Hiroshima,  het Hiroshima Peace Memorial Museum bezocht, dat helemaal gewijd is aan de aanslag met de atoombom in 1945.
Erg indrukwekkend en bijna onvoorstelbaar hoe heftig zoiets geweest moet zijn.
Het museum toont gruwelijke dingen, ik ben bij sommige dingen, maar wat vluchtiger langsgelopen. Ook in Hiroshima is het erg warm, na het museum zijn we naar het Children's peace monument gegaan, een heleboel origami kraanvogels.

Door de stad wandelend hebben we ook wat koele plekken opgezocht, waaronder een enorm warenhuis, daar kon JJ lekker in een karretje zitten en spelen in de kinderhoek.
Later zijn we met de tram naar de haven van Hiroshima gegaan en hebben dat wat rondgelopen en gegeten.

van Setoda terug naar Onomichi en Hiroshima

Na een heerlijk Japans ontbijtje, wat erg leek op Japans avondeten, zijn we weer op de fiets gestapt en vertrokken richting de laatste paar eilanden en bruggen.
We hebben nog een stop gemaakt bij een strandje en heerlijk gezwommen.
De laatste oversteek was met een pontje naar Onomichi.

Nadat we de fietsen weer hadden ingeleverd zijn we met de trein vertrokken richting Hiroshima.
Dat is wel weer even wennen een grote stad.
We zitten in een fijn hotel. `s Avonds hebben we een poging  gedaan om uit eten te gaan met JJ in een okonomiyakki tent. Het was veel te druk, veel te warm voor de kleine man.
Nou goed weten we ook weer.

Op de fiets van Imabari naar Setoda

wachten op de bus

's Morgens zijn we vroeg  met de bus uit Onomichi vertrokken, om er zeker van te zijn dat er nog een fiets met kinderstoeltje beschikbaar zou zijn.

regen!

Aangekomen in Imabari bleek dat er op het station geen fiets met kinderzitje beschikbaar was, maar bij de eerste brug wel, daar aangekomen begon het hevig te stortregenen. Dus hebben we even rustig aan gedaan en gewacht tot het weer beter was.

De fiets is er niet eentje, zoals we gewend zijn (op fietsvakantie); nml een zogenaamde mama-chari (3 versnellingen, laag fietsje) en een baby chari met een stoeltje midden in het stuur..
Een hoop gehannes en veel goedbedoelde aanwijzingen voor vertrek.
Tussen de eilanden liggen enorme bruggen, dat zijn de klimmetjes.
Op de eilanden zelf gaat het af en toe ook even te steil (voor 3 versnellingen) omhoog, maar dat was een stukje dat we van de route waren  afgeweken.
Jacques heeft veel geslapen in het stoeltje en vooral de "heuvel af" vond hij geweldig.

's Avonds zijn we geeindigd op Ikuchijima in sunset beach hostel, waar een echte Japanse kamer, heerlijke maaltijd en een prachtige onsen op ons wachtte. Vanuit de onsen kon je zelfs de zon onder zien gaan. Heerlijk!

Onomichi

Vanochtend zijn we met de boot weer naar het vaste land vertrokken en via Kasaoka naar Onomichi gegaan.
In Onomichi hebben we de tempels bezocht, thee gedronken op een mooie lokatie, een kimono voor JJ gekocht (ook erg licht en goed tegen de warmte) en bekeken hoe we onze fietstocht nog verder zouden moeten voorbereiden.

Dat was maar goed ook, want er bleek in Onomichi geen kinderstoeltje op de huurfiets beschikbaar te zijn. Dan maar de route in de andere richting fietsen vanuit Imabari.

Wandelen op Shiraishi en Manabe shima

Gisteren en vandaag hebben we gewandeld. Gisteren op Shiraishi (白石島) en vandaag op Manabe Island, (真鍋島). Het is nog steeds erg warm, maar op een eiland is het allemaal nog net iets beter uit te houden.
Op Shiraishi  is Sjoerd eerst naar de kapper geweest, na een mislukte poging om om 4 uur een afspraak te maken, besloten we toch maar dat meteen geschoren worden  toch makkelijker was.

Daarna hebben we de tempel bezocht en vervolgens zijn we bijna het hele eiland over gewandeld.
Jacques zat in de rugdrager, maar had het erg warm en heeft last van warmte-uitslag erg vervelend. Al lijkt hij er zelf niet zo heel veel last van te hebben; nog steeds even vrolijk.





Manabe eiland
Vanochtend zijn we met de ferry van Shirashi naar Manabe gevaren. Iedereen op de boot wist, waar de toeristen eruit moesten, dus de halte missen zat er niet in. Op Manabe zijn we eerst naar de tempel gewandeld en hebben daar ontbeten, bij een erg mooi uitkijkpunt. Veel bloemen en bijzondere vlinders en rare insekten gezien. Soms zijn de insekten gewoon een paar slagen groter dan die in NL, een andere keer zijn ze gewoon ondefinieerbaar.

Nakamuro Atsumi

Toen we terugliepen naar de haven kwamen we langs de peuterspeelzaal, daar vroegen we of er misschien een winkel was die ook kinderkleding had. Aangezien de kleding die wij voor JJ haddden, duidelijk te warm waren. De directrice belde de moeder van het jongste kindje en in no-time stonden wij met een stapel kleren in het wachthokje van de ferry. We mochten er niets voor betalen, Nakamuro Atsumi wilde de kleertjes graag aan Jacques geven. Erg fijn  we hebben we  nu een licht overhemdje.

Daarna zijn we in het restaurant van het dorp gaan lunchen, erg klein, maar erg gezellig met de stamgasten. Eerst kregen we een hapje vis aangeboden, daarna werd er live Okonomiyaki bereid. 's Middags zijn we naar de andere kant van het eiland gewandeld en hebben we nog even in zee gezwommen.

かわいい [kaw͍ai.i]

We worden hier veel aangesproken (ookal spreken zij geen Engels en wij geen Japans) en zo'n baby helpt daar natuurlijk ook bij. Afgelopen maandag op het strand werd Jacques door diverse luidroepende Japanners die JJ "Kawaii" genoemd. Ik had het al eerder op stations en in de trein gehoord en dacht, dat het iets van baby o.i.d. was.

maar wat blijkt; かわいい [kaw͍ai.i].is cute-o...
Ja, wat wil je met blond haar en blauwe ogen.